بدون هیچ حاشیه ای ...
بدون هیچ حرف اضافه ای ...
نامه ی دو جوان به رئیس جمهور ...
(منبع: اخبار پارسیک - سایت تحلیلی خبری عصر ایران )



به نام خداوند دين و داد و خرد

رئيس جمهور عدالتخواه و مردمي
جناب آقاي دكتر احمدي نژاد

سلام

مي دانيم كه نبايد وقت گرانبهاي شما را بگيريم. بنابراين سريع و بدون فوت وقت، مشكل و درخواست خود را خدمت شما، برادر بزرگوار عرض مي كنيم. اميدواريم كه ان شاءا... دستور فرماييد، چاره انديشي شود.
ما دو جوان روستايي از استان خراسان رضوي هستيم كه سالها در كنار تحصيل و كسب علم، در راه آباداني و ارتقاي وطن عزيزمان كوشش و سعي فراوان از خود نشان داده و توانسته ايم در نهايت مشكلات و محروميتهاي موجود در مناطق محروم خودمان، مدارج علمي را با موفقيت طي كنيم و اكنون سالهاست با وجود نداشتن هيچ گونه امكاناتي در مشهد مقدس سكونت داشته و به كار پاره وقت(غيراستخدامي) مشغوليم، ولي با مشكلات فراواني چون عدم بهره مندي از امكانات زندگي عادي مواجه هستيم. در كنار همه اين مشكلات، مشكل مشتركي داريم كه سبب شده جسارت كرده و برايتان نامه بنويسيم.

آقاي رئيس جمهور!

اينجانبان «....»، داراي مدرك كارشناسي زبان و ادبيات فارسي شغل پدر: كارگر از كار افتاده با سن بيش از 72 سال و «.....»، داراي مدرك كارشناسي زبان و ادبيات فارسي، شغل پدر كشاورز از كار افتاده با سن 75 سال هستيم.
پس از گرفتن مدرك تحصيلي از دانشگاه و سپري كردن دوران خدمت مقدس سربازي و بعد از سالها انتظار، سرانجام در شهريور 1386 فراخوان وزارت آموزش و پرورش براي آزمون استخدامي معلم و مربي پرورشي اعلام شد كه ما نيز در جمع 360 هزار نفري شركت كنندگان بوديم و قرار بود در نهايت، 5 هزار نفر مورد پذيرش قرار گيرند.
مواد امتحاني نيز دو كتاب بود كه به هيچ وجه در شهرستانها و حتي مشهد پيدا نمي شد، اما با پيگيري فراوان توانستيم كتابهاي دو هزار توماني را به قيمت 10 هزار تومان تهيه كرده و در فرصت يك ماهه اي، به مطالعه دقيق آنها بپردازيم، با اين «اميد» كه در آزمون قبول شويم.

پس از دو ماه نتايج آزمون كتبي اعلام شد و به لطف خدا تلاش ما بي نتيجه نماند و اسامي هر دو ما، جزو فهرست نهايي قبول شدگان بود.

پس از آن، نوبت به مصاحبه شفاهي و سپس مراحل تحقيقات حضوري رسيد كه در مجموع اين دو مرحله هم 4 ماه به درازا كشيد، اما به لطف خداوند، سربلند از اين مراحل و آزمونها بيرون آمديم. البته در اسفند ماه نيز در مصاحبه تخصصي ديگري شركت كرديم كه با عنايت ويژه خداوند و حضرت ثامن الحجج(ع) توانستيم از اين مرحله سخت نيز با موفقيت بيرون آييم.

سپس مسؤولان آموزش و پرورش در مشهد اعلام كردند كه نتايج نهايي و اسامي پذيرفته شدگان تا 14 فروردين 1387 اعلام مي شود.

ناگفته نماند كه در اين مدت، يكي از ما دو نفر( ....) كه پس از قبولي در مراحل چندگانه استخدام و به اصطلاح «آقا معلم» شدن خود مطمئن شده بود، به عنوان «دبير پرورشي» به خواستگاري دختر خانم بيچاره اي از زادگاه خودش رفت و سرانجام خطبه عقد نيز جاري شد، غافل از اينكه...!

ديگري نيز(....) پيش از اعلام نتايج آزمون در اين چاه افتاده بود!
باري، چهاردهم فروردين فرارسيد و از اعلان نتايج آزمون استخدامي خبري نشد، در حالي كه مسؤولان آموزش و پرورش منطقه هم در مراجعه حضوري به ما اعلام كرده بودند كه شما مراحل سه گانه(آزمون كتبي، مصاحبه حضوري، و تحقيقات) پذيرفته شده و جزو قبوليهاي نهايي هستيد.

در حالي كه ما نيز مانند بقيه صدها نفر پذيرفته شده ديگر، چشم به راه اعلام نتايج بوديم تا پس از انجام مراحل اداري، به عنوان معلم پرورشي به روستاها و شهرهاي مورد نظر برويم و به تدريس و كار فرهنگي و پرورشي در مدارس بپردازيم، ناگاه آقاي وزير محترم(جناب آقاي دكتر علي احمدي) در نخستين مصاحبه مطبوعاتي خود اعلام كردند كه «اصلاً استخدام نداريم»!
بهت زده و حيران به اداره آموزش و پرورش خراسان رضوي رفتيم... هيچ كس حاضر نيست پاسخ ما را بدهد.
پس از چند بار رفت و آمد مي گويند: «نمي دانيم!... به ما هم چيزي اعلام نشده!... شايد 2 سال ديگر...!»
پس از چندي، معاون محترم وزير اعلام مي كند: «مجوز استخدامي قبلي لغو شده است...!». ديگر نمي دانيم چه بگوييم! اي كاش همه اينها «يك خواب» بود و واقعيت نداشت، اما دارد!

آقاي رئيس جمهور!

فاجعه اي كه رخ داده، فراتر از مشكلات محمد احمدي و حسين نوروزي است. باور بفرماييد نارضايتي از دولت سختكوش و عدالت گرا و حتي نظام عزيز اسلامي، از همين سوءمديريتها منشأ مي گيرند. چرا موجب دل چركيني و بدبيني جوانان مي شوند كه با آمدن دولت احمدي نژاد و شنيدن شعارهاي ايشان مبني بر اينكه از نظر وي، «جوان نهبنداني با جوان تهراني تفاوتي با يكديگر ندارند»، بارقه اميدي در دلشان پديد آمد.

آيا پذيرفتني و منطقي است كه با مجوز سازمان برنامه ريزي انساني آموزش و پرورش آزموني در سراسر كشور با حضور 360 هزار نفر برگزار و پس از آن مراحل چندگانه با صرف هزينه هاي فراوان انجام شود، اما در نهايت اعلام گردد كه مجوز استخدام لغو شده است؟!

برادر بزرگوار، جناب آقاي احمدي نژاد

حتي اگر فرض كنيم هزينه ها و ظرفيتها و امكاناتي كه براي تحقق اين چرخه استخدامي در سراسر كشور به كار گرفته شده قابل جبران است، اما يقين دارم كه جنابعالي بهتر از همه ما مي دانيد كه آن «نور اميدي» كه از دل ما جوانان رفته و آن دل چركيني از بي تدبيريها و آن دلنگراني از آينده، به سختي جبران شدني است.

رئيس جمهور عزيز!

ما(نويسندگان نامه) آنقدر خودخواه نيستيم كه از شما بخواهيم، فقط راه چاره اي براي ما دو نفر انديشيده شود. آرزو داريم، پس از خواندن اين نامه كه متأسفانه و برخلاف خواستمان طولاني هم شد، دستور فرماييد در كوتاه ترين زمان ممكن، تجديدنظري در تصميم وزارتخانه آموزش و پرورش به وجود آيد و همه قبول شدگان در آزمون يا دستكم تعدادي از آنها كه مشمول مناطق محروم و روستاها و شهرهاي كوچك مي شوند، از سوي وزارتخانه به كار دعوت شوند.
چشم اميد ما به سرانگشت تدبير و تصميم بزرگوارانه و منطقي شما برادر بزرگوار و رئيس جمهور مردمي و خستگي ناپذير است.
پيشاپيش سپاسگزاريم.







یا علی